Renk seçin:


Padişahla Esir

Padişahla Esir
Reklam

Bir padişahı işittim: bir esirin öldürülmesini emretmişti. Zavallı esir, ümitsizlik içinde, kendi dilince padişaha sövüp saymağa, uygunsuz şeyler söyleyemeye başladı. Canından el çeken, gönlünde ne varsa söyler. demişker ya…

* İnsan ye’se düştü mü, mağlûp kedinin köpeğe saldırması gibi, dilini uzatır.*
*Zaruret vaktinde kaçma imkânı kalmayınca, el, keskin kılıcın ağzına yapışı*
Padişah, esirin ne söylediğini sordu. İyi kalbli vezirlerden biri:
Öfkelerini yenenler ve insanları afffeder… diyor, padişahım… cevabını verdi.
Hükümdar, esire acıdı, onun kanını dökmekten vazgeçti. Ama ilk konuşana zıt giden bir vezir dedi ki:
Bizim gibi kimselere, padişahın huzurunda sözün doğrusunu söylemekten gayrısı yakışmaz. İşte bu esir, padişaha küfretti, uygunsuz lâflar söyledi.
Hükümdar, bu söz üzerine yüzünü buruşturdu:
* ‘”Bana onun bu yalanı, dedi, senin söylediğin şu gerçekten dahahoş gelmişti. Çünkü o yalan bir iyilik içindi. Halbuki bu gerçek kötülüğe dayanıyor. Nasıl ki Bilgileri İyilik İçin Söylenen Yalan, Fitne Koparan Doğrudan

Reklam
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ